“Birgə daha güclüyük” – haqqımızı itirməmək üçün çağırış
Mən bu gün bu sətirləri sadəcə bir jurnalist kimi yox, həm də illərdir izlədiyim ağrılı həqiqətlərin içindən keçən bir insan kimi yazıram. Çünki artıq susmaq nə peşəkarlıqdır, nə də vicdanla uzlaşır.
“Azerwatch”, “Caspianwatch” və “NO-ID Journalism” kimi yeni media təşəbbüslərini elan edərkən məqsədimiz sadədir: görünməyənləri görünən etmək, eşidilməyənləri eşitdirmək və susdurulanların səsini bir az da ucaltmaq.
Bu gün cəmiyyətdə bir reallıq var – həbsdə olan jurnalistlər, siyasi məhbuslar, təzyiq altında saxlanıldığını iddia edən insanlar, öz fikrini bildirdiyi üçün cəzalandırıldığını düşünən vətəndaşlar. Bu insanların hekayələri çox vaxt rəsmi xəbərlərin arxasında itib gedir.
Amma sual dəyişmir: əgər söz susdurulursa, cəmiyyət nə ilə nəfəs alır?
Biz bu layihələrlə iddia etmirik ki, bütün həqiqəti biz bilirik. Biz sadəcə deyirik ki, heç bir həqiqət tək tərəfli olmamalıdır. Bir insanın səsi eşidilmirsə, orada artıq informasiya yox, boşluq yaranır.
NO-ID Journalism ideyası da məhz bu boşluğun içində doğuldu. Bəzən adını gizlətmək qorxaqlıq deyil, yaşamaq və danışmağa davam etmək üçün yeganə yoldur. Biz istəyirik ki, insanlar qorxmadan danışa bilsin, amma danışa bilməyəndə belə, onların səsi itməsin.
Mən bu yazını oxuyan hər kəsə müraciət edirəm: fərqli düşünmək cinayət deyil. Sual vermək təhlükə deyil. Həqiqəti axtarmaq düşmənçilik deyil.
Cəmiyyət o zaman güclü olur ki, o, yalnız razılaşdıqlarını yox, razılaşmadıqlarını da eşidə bilir.
Bu layihələr bir təşkilatın, bir qrupun və ya bir adın layihəsi deyil. Bu, susqunluğa qarşı kiçik bir etirazdır. Sözə qarşı qurulan divarlara atılmış kiçik bir daşdır.
Və ən əsası: bu, tək olmadığımızın xatırladılmasıdır.
Çünki həqiqət çox vaxt tək olur, amma tək qalmamalıdır.
Birgə daha güclüyük.
